Fietssnelweg ? Een moordstrookje, ja

Om de veertien dagen schudt onze huiscolumnist Kazze een heerlijk stukje proza uit zijn klavier. Ook deze keer. Over de veel te vroeg overleden Bjorg, en over fietspaden en moordstrookjes.

De Kazze was behoorlijk onder de indruk toen hij het slechte nieuws vernam van het overlijden van aankomend wielertalent Bjorg Lambrecht, terzelfdertijd als dat van het jonge meisje dat in Beerse om het leven kwam toen ze met haar fiets aangereden werd door een zware vrachtwagen.  

Ik moest weer terugdenken aan een ongeval van wel héél lang geleden, toen in 1972 de 17-jarige Aarseelse scholier Hendriek Vandierdonck doodgereden werd door een vrachtwagen, toen hij langsheen de Deinsesteenweg naar zijn Tieltse school fietste.  Politici beloofden nadien alles in het werk te stellen om een afgescheiden fietspad aan te leggen tussen Deinze en Tielt.  Om de zoveel tijd doken er nadien geruchten op over onteigeningen en werden er allerhande plannen ontvouwd.  In al die jaren gebeurde er echter … compleet niets!  De kaarsrechte betonweg ligt er sedertdien nog altijd onveranderd bij, en al die tijd verbieden verontruste Aarseelse ouders hun kinderen om op de veel te smalle fietsstrookjes te rijden.  De “naden” tussen de betonplaten zijn op veel plaatsen vervormd tot gevaarlijke bulten, op de fietsstrookjes ligt vaak modder en afval, en de windverplaatsing van de zware kamions en tractoren zorgt ervoor dat er van rustig fietsen geen sprake is. 

Ik viel daarom bijna van mijn stoel toen ik in de regionale pers las dat de nieuwe website fietssnelwegen.be met veel trots aankondigt dat een nieuwe fietssnelweg (de F37) Tielt met Deinze verbindt, eerst via de Deinsesteenweg, en vanaf Aarsele langsheen de spoorweg van Gent naar De Panne.  Van dat laatste deel moet nog een stuk aangelegd worden, maar tussen Tielt en Aarsele zou deze nieuwe snelweg OK zijn.

Ja hallo zeg … wat al decennia lang bekend staat als een “moordstrookje” noemt de Vlaamse overheid nu een fietssnelweg … hoe durven ze? 

Tijdens de vorige coalitie werd trots aangekondigd dat de oude spoorwegbedding tussen Tielt en Meulebeke omgevormd zou worden tot een mooi fietspad. Een beetje asfalt gieten op wat nu een modderig mountainbike-pad is: dat zou een gedroomde fietssnelweg worden! Ook hier echter driewerf helaas: het blijft bij mooie beloftes… en zo kunnen we nog vele andere voorbeelden aanhalen.

Op de fietswegenanalysekaart die ik terugvond op de website van CD&V Tielt staat het fietspad van de Deinsesteenweg gecatalogeerd als “groen”, wat betekent: “fietspad aanwezig en in goede staat”.  Als één van de knelpunten staat vermeld (ik citeer) : “1.17 Knelpunt Deinsesteenweg Szamotulystraat: aansluiting met paaltjes en bochtstraat te scherp.  Oplossing: Paaltjes verwijderen en oprijden fietspad gelijdelijker laten verlopen”.  

Over de taalfout in deze tekst wil ik het hier niet hebben (ik schrijf er ook) – alleen dit: hopelijk dringt het gelEIdelijk tot alle beleidsverantwoordelijken door dat er dringend iets moet gedaan worden aan onze erbarmelijke fietsinfrastructuur… niet in woorden, maar in daden!  

Pas dan zal de ghostbike aan de Vierhoek (ter ere van de daar verongelukte Veronique) niet langer aanzien moeten worden als een priemende beschuldiging. RIP dear bikefriends!

De academies – Inschrijven 2019-2020

Inschrijven voor het academiejaar 2019-2020 kan online via www.academietielt.be. Eind augustus organiseren de academies bovendien enkele inschrijvingsdagen. 

Wie zijn artistieke vaardigheden wil ontwikkelen op het vlak van muziek, woordkunst of beeldende kunsten, zit goed bij de Tieltse Stedelijke Academie voor Muziek en Woord (Academie voor Muziek & Woord | Tielt) en de Stedelijke Kunstacademie (Kunstacademie-Tielt).

Een ruim aanbod van didactische middelen en gespecialiseerde lesgevers staan garant voor jarenlang creatief plezier en een brede waaier van vormende kansen.


Inschrijven voor het academiejaar 2019-2020 kan online via www.academietielt.be.
Eind augustus organiseren de academies bovendien enkele inschrijvingsdagen: op woensdag 28, donderdag 29 en vrijdag 30 augustus zijn de secretariaatsmedewerkers telkens van 14u00 tot 19u00 paraat om de inschrijvingen te verwerken. Ook van 1 tot en met 30 september kan je tijdens de openingsuren van het secretariaat inschrijven.


www.academietielt.be
http://academietielt.be/online-inschrijven/

Supervisionfestival op zaterdag 3 augustus

Voor het 7de jaar op rij heeft het Supervision Festival plaats op het Generaal Maczekplein in Tielt!
Supervision gaat dit jaar voor een sprookjesbos met tal van top retro dj’s!
Reserveer alvast zaterdag 3 augustus met stip in jullie agenda. Volledige line-op op supervisionfestival.be


PRAKTISCH
Waar: Generaal Maczekplein – parking Europahal
Wanneer: vanaf 16u00 – 02u00; in openlucht
Prijs: € 20 (regular) – € 50(vip) – tickets via
www.supervisionfestival.be

Aarsele-Kermis – Gezellige Parochienamiddag

Op zondag 4 augustus, Aarsele-kermis, staan de deuren van ons Parochiaal Centrum wagenwijd open om iedereen te ontvangen op onze Gezellige Parochienamiddag. Vanaf 14u30 kan U er terecht voor een heerlijke pannenkoek, verse ijscoupes of een deugddoende verfrissing.

Eén adres : Parochiaal Centrum – Jules Van Ooststraat 14 – 8700 Aarsele.

Mensenrechten-advocaat Paul Bekaert schrijft boek: De sluipende staatsgreep

Paul Bekaert noemt zichzelf een romantische advocaat. Hij is een man met een missie. Aan het einde van zijn 45-jarige carrière als advocaat is het tijd om ‘ook wat aan politiek te doen’.

Rechten van verdediging. Terrorisme. Politiek geweld. Vrijheid van meningsuiting. Privacy. Paul Bekaert is er dagelijks mee bezig. Hij verdedigde onder meer de Turkse militante Fehriye Erdal en het Baskische echtpaar Moreno-Garcia in ruige terrorismezaken.
In de Catalaanse onafhankelijkheidskwestie trad hij op voor onder meer Carles Puigdemont en de rapper Valtonyc. Bekaert constateert in zijn boek dat de scheiding der machten en sommige mensenrechten uitgehold worden, onder meer voor politieke doeleinden of onder het mom van de ‘terrorismebestrijding’.

In De sluipende staatsgreep herinnert de auteur ons aan het belang van de scheiding der machten, toont hij aan waarom het evenwicht vandaag zoek is, en reikt hij uitwegen aan. Het boek wordt in oktober voorgesteld.

102-jarige zuster Magda (Maria Zoë Vandenbrande) in het klooster overleden

Een kleine maand voor ze 103 jaar worden, is zuster Magda (Maria Zoë Vandenbrande) in het klooster van de Zusters van het Geloof overleden. De uitvaartdienst heeft plaats op maandag 24 juni om 10.30 in de decanale Sint-Pieterskerk.

Magda Zoë Vandenbrande werd in Aalter geboren op 12 juli 1916. Ze werd in 1941 als Zuster van het Geloof geprofest. Zuster Magda woont sinds juli 1996 in het klooster van de Zusters van het Geloof in de Krommewalstraat. “Toen was dat nog een kraamkliniek”, zegt ze.

Zuster Magda

Ze werkte er nog een tijdje mee, tot het moment de kraamkliniek naar het Sint-Andriesziekenhuis enkele gebouwen verderop verhuisde. De oude kraamkliniek Moederhuis Ave Maria in de Peperstraat werd een klooster en zuster Magda bleef er wonen.

Ze werkte als verpleegster-vroedvrouw in Tielt en Kortrijk. Ze was tussen 1957 en 1963 zelfs een tijd verpleegster-vroedvrouw in Kinshasa-Lovanium, Congo.

Het was overigens niet de eerste kraamkliniek waar zuster Magda terechtkwam. Zorg voor baby’s en jonge moeders loopt als een rode draad door haar leven. Nadat ze op 2 februari 1940 intrad in het klooster en in september 1941 haar eeuwige geloften aflegde, kreeg ze de kans nog wat bij te gaan.

Zuster Magda werd geboren als Maria Vandenbrande. “Correctie: eigenlijk als Maria Zoë Vandenbrande en dat is de schuld van mijn vader”, lacht de zuster . “Want mijn ouders Arthur Vandenbrande en Florence Scherrens hadden beslist om mij Marie-José te noemen, maar eenmaal in het stadhuis herinnerde studeren.” Eerst als sociale verpleegster in Leuven. Daarna gradueerde ze in nursing. Ze werkte als verpleegster-vroedvrouw in Tielt en Kortrijk. Ze was tussen 1957 en 1963 zelfs een tijd verpleegster-vroedvrouw in Kinshasa-Lovanium, Congo.

Herkent u deze man? Natuurlijk!

Onze huiscartoonist Hans Vanneste, graficus van opleiding, cartoonist en veelzijdig kunstenaar (ook in collagetechnieken) bezorgt ons elke week een cartoon. Deze week van een Tieltenaar die iedereen kent. Een man die nu al enkele jaren met pensioen is, maar tot het collectief geheugen van Tielt behoort. Of beter: het fotografisch, collectief geheugen van Tielt IS.

Ronny Neirinck is enkele jaren met pensioen. Liefst veertig jaar lang was hij hét gezicht van de Tieltse perswereld en fotografeerde hij zo goed als elke inwoner van de Europastad. “Sinds ik op rust ben, heb ik amper nog foto’s genomen”, zegt hij. “Ik leef gewoon aan een compleet ander tempo.” Dat liet hij in Krant van West-Vlaanderen optekenen.

63 is hij ondertussen, maar Ronny Neirinck heeft nog altijd het energiepeil van een jonge hinde. “Al wend ik mijn krachten nu toch net iets anders aan”, glimlacht hij. Hij gaat nu vaak wandelen. Een hobby waar hij vroeger geen tijd voor had. Vier decennia lang legde hij half West-Vlaanderen op de gevoelige plaat vast, maar op 8 mei 2017 hing Ronny zijn fototoestel aan de haak.